http://www.nps.nl/page/programma/424/kunststof

Wat een fijn interview met Joke Hermsen! Ze benoemt, na een half uurtje inleiding, de noodzaak van tijd en omtrekkende bewegingen maken om tot creativiteit te komen. Net als Hermsen fascineert het gegeven tijd mij in hoge mate. Het steeds maar in contact zijn met anderen, deadlines en targets halen, en een groot appél dat gedaan wordt op onze hersenen in het werk dat we doen, het houdt onze hersenen steeds alert en in de waakstand. Focussen van de hersenen is niet slecht, maar de hersenen dienen, volgens Hermsen ook te ontspannen. En die ontspanning levert op korte termijn niets op, op de lange duur dan weer wel. Mijmeren, klungelen, dromen, wauwelen, kletsen, het zijn niet voor niets zulke weinig krachtige woorden, denk ik dan, maar ze zijn wel lekker. Hermsen signaleert in onze maatschappij een grote beleving van tijd-schaarste.

Beuys zei het al, creativiteit is de eigenlijke bron van een maatschappij. Hij zei eigenlijk precies hetzelfde.

‘Alles met aandacht gedaan, bezit kwaliteit. Aandacht is het belangrijkste ingrediënt voor creativiteit’. En dan noemt hij in minder moeilijke bewoordingen het zetten van een kopje koffie als voorbeeld: koffie, met aandacht bereid en geserveerd, is waanzinnig lekker…

http://nl.youtube.com/watch?v=RQkSYHSFcXA

Een van de mooiste avonden dit jaar: 12 Juli. Amsterdam. Leonard Cohen, 73 jaar. We hebben geluk en staan heeeel dicht bij het podium. Een belgische jongen vertelde me al voor het concert -hij had hem twee dagen ervoor in Brugge gehoord- dat hij erg goed bij stem was. Maar wat nog meer. Een meester, is hij. Drie uur lang onvermoeibaar, bekende na bekende teksten, teksten met herinneringen, teksten met kleine veranderingen, teksten die meeleven en geleefd hebben en waar hij aan het einde voor bedankte: ‘thank you for keeping my songs alive for so long’Hij moest eens weten…en hoeveel voor ik denk iedereen die aanwezig was, die alle teksten kennen, zijn gedichten mee declameerden. Genereus en allang voorbij het moment te moeten winnen stond daar een man in pak, liefdevol, en genereus. Bijna dankbaar en met hem een heel veld dankbare toehoorders. We zijn allemaal gebutst en gescheurd en een beetje gebroken, dacht ik tijdens het luisteren, maar we leven allemaal nog.Het mooiste nummer, tijdens de toegiften, If it be your will, gedenkwaardig mooi.

Is de geur van aardbeien in de keuken. Ik herinnerde het me plotseling weer toen we ons gisteren met z’n vieren tegoed deden aan zachte frambozen en helemaal goede aardbeien. En verder, ik schilder weer. Knarsetandend en nog heel zoekend, dat wel, en dat zoeken gaat alle kanten op. Terwijl iedereen zich verheugt op het voetbal werk ik me een weg naar binnen.

En wat doen noren deze dagen? Massaal verliefd op Odd Nordstoga. je moet er noors voor kunnen, maar iets meer noors als dit is eigenlijk niet mogelijk…

Greetje Bijma en Zoumana Diarra hebben vanmiddag de sterren van de hemel gespeeld, hier een paar kilometer verderop in zo’n klein pietepeuterig kerkje waar en groep heel aardige mensen met heel veel liefde concerten organiseert. Het was afgeladen vol, gemor buiten omdat het ongewoon was dat de rij zo lang was en de overgebleven kaarten zeer, zeer beperkt.
Ik heb haar nooit horen zingen dus ik was totaal onvoorbereid op wat komen ging: dat geluid je helemaal bij de strot grijpt en als de tonen -want zingen wil ik het niet noemen, toon/geluid kunstenares vind ik haar-voorbij komen lopen in de vorm van Bijma dan gaan alle haartjes op mijn lijf recht overeind staan. Zij heel wit en hij heel zwart en in een geweldige combinatie.
http://www.greetjebijma.nl

In het mooie weer op een terrasje het genot van radio besproken en het enorme plezier die ik aan podcasten beleef. In de uren in mijn atelier word ik door de beste radioprogramma’s op de hoogte gehouden van alles wat met kunst en cultuur te maken heeft.

Kunststof, Opium, en nu dan de Avonden. Welk luistergenot valt mij ten deel! Met hoevelen we zijn weet ik niet, de melding van de programma’s is dat maar een paar (drie) honderd mensen geregeld gebruik maken van de mogelijkheid.
Ik dus. maar geluisterd wordt er zeker. De dag na een interview met Oek de Jong, Kunststof, zocht ik naar zijn verse boek over de heilbot in boekhandel Waanders. Ik wist me vergezeld van twee andere zoekers. Ook Kunststofluisteraars -in de auto na een dag lang werken-.
Een goede vriend attendeerde me op dit radio interview. Katalin Herzog maakt zich zorgen over de kunstopleidingen en spreekt op heldere wijze uit waar de akademie’s voorbij gaan aan de studenten die zij opleiden. Zij legt de misvatting in de kunsteducatie in een enkele zin bloot: Middelmaat is niet verkeerd: het is de realiteit. Ik heb het om me heen zien gebeuren, ik heb heel goede kunstenaars-in -spé zien afhaken, -secretaresse worden bij de Postbank bijvoorbeeld- omdat zij zagen dat zij nooit het peil van zeer goed en geniaal zouden kunnen benaderen. Ik heb zelf meerdere malen geprobeerd met stoppen met het vak, ook om deze reden. Tot ik een aantal jaar geleden domweg mezelf moest toegeven dat schilderen was wat ik wilde. En binnen dit ‘dit is wat ik wil’ probeer ik zover te gaan dat ik steeds een evenwicht vind in ontwikkeling en plezier. Voor mij werkt deze manier van kijken naar mijn vak.

http://www.vpro.nl/programma/deavonden/afleveringen/37684749/items/39167560/

Peter Greenaway, diens vrouw Saskia Boddeke, Vincent van Warmerdam -boos-.

Prachtige muziek, pakkend decor, heel goede filmfragmenten, perfecte casting-voor het oog-, (geweldg leuke vrouwen, Titus de jubelend goede ster, Hendrik Aerts, wat is die jongen goed,) kostuums ook zo esthetisch…maar maar maar, eigenlijk:

Waar was Rembrandt nou?

Tot lang doorgepraat over wat er mankeerde, want er was geen moment waar het me werkelijk en echt raakte.

Mooi, maar verder : Een vrouwenstuk? Dan had Rembrandt niet het luie middelpunt moeten blijven, de hele voorstelling door, dan had hij op het scherm gemoeten, afwezig, afzijdig zoals hij was. Pas op het allerlaatst, werd met woorden iets duidelijk gemaakt wat de hele voorstelling maar door jammerde, en niet zichtbaar werd: Rembrandt-Herodus.

Zou het?