INSEL HOMBROICH

insel-hombroich1

insel-hombroich-3

insel-hombroich-2

Een vrijdag zou goed uitkomen. In het kader van onze jaarlijkse excursie ‘avec plaisir’ (dit jaar zaterdag 6 februari) waren we in november al bij elkaar gekomen: Waar zou JIJ nou echt heen willen?

Ik wist het wel. Als er één museum is waar ik graag heen ga, weer of geen weer, ieder jaargetijde, is het wel Insel Hombroich. Dus reden Nirdosh -van Heesbeen- en ik gisteren door een wit landschap om aan te komen in een ‘bezoekersvrij’ parkmuseum. (Er liepen, ergens, nog twee mensen, wij kwamen ze slechts een keer tegen.)  Het park, de gebouwen, de ruimte en het waanzinnige genieten in het kijken…alsof we door een schaal van tijd en schoonheid liepen.
Insel Hombroich is zo ingericht dat al je zintuigen tot leven komen. Je ogen, het luisteren, de samenhangen tussen alle werken die te zien zijn, of het nu Khmerbeelden zijn, ijzersterk werk van Yves Kleijn, of Indiaanse veren-wandtapijten. Alles houdt verband met elkaar.
En ja, het cafépaviljoen bood linzensoep en warme dranken.

Wat waren wij gelukkig.

NIEUW JAAR

dscf0001

2 januari.

Het is koud in mijn atelier. De gaskachel staat te snorren, het hele huis slaapt nog zijn  roes uit. Het is stil.

Ik zit al een tijdje om me heen te kijken alsof ik hier voor het eerst kom.

Een nieuw jaar.

: Nieuwe werken. : Nieuwe verhalen. : Nieuwe mogelijkheden.

De eerste minuut van dit nieuwe jaar, buiten staand met een shagje in mijn handen om mijn neefje te helpen met zijn knallertjes, heb ik een trek genomen en besloten dat dit jaar in het teken staat van inspiratie.

Niet raar voor een schilder.

Maar goed om mezelf toe te wensen.

En daarbij iedereen dit toe te wensen.

INSPIRATIE

Het kostbaarste , mysterieuste, veel genoemde en o zo kostbare gebeuren.

Er is genoeg van, het ligt voor het oprapen,

als je maar durft.